Sinds de introductie van de eerste smartphones zijn we als gebruikers ontevreden. Waren we blij met de mogelijkheid email op je telefoon te kunnen lezen, was er al snel de klacht dat we de de bijlages ook wilden kunnen lezen. Was dat probleem opgelost moest er weer een edit-mogelijkheid voor de meegstuurde documenten komen. En dan niet alleen als simpel tekstbestand, nee, complete Word-documenten inclusief opmaak of Excel sheets moesten er bewerkt kunnen worden. Foto’s en filmpjes moeten er natuurlijkook gemaakt kunnen worden. En dan niet zomaar een snapshot, nee de kwaliteit moest richting die van een goede compact-camera. En niet te vergeten, al die opnames willen we natuurlijk op het toestel kunnen bewerken en vervolgens versturen via mail of uploaden naar YouTube. GPS moest natuurlijk werken met de software van TomTom, ongeacht het platform. Of de firma TT dat maar even vlotjes wilde regelen. Uiteraard moet het gebruik van internet op een smartphone hetzelfde gemak bieden als de desktop. Dit alles stelt steeds hogere eisen aan de hard- en software ontwikkelaars.
Als smartphone fabrikant en software-ontwikkelaar heb je het maar moeilijk. Elke nieuwe feature die je in een toestel stopt roept in eerste instantie blijdschap en bewondering bij gebruikers op. Maar al snel slaat dit om naar frustratie en kritiek want of er mist toch nog iets, de vormgeving is toch niet zo mooi, of de bediening is bij nader inzien helemaal niet zo handig. Willen wij als gebruikers gewoon steeds het onmogelijke, of roepen de fabrikanten dit over zichzelf af door de smartphones steeds een beetje slimmer te maken waardoor gebrukers ook steeds meer verwachten. Onderstaand filmpje is een aardige persiflage op de (on)mogelijkheden van Smartphones. Is het einde zoek? of nog lang niet in zicht.
Recente Reacties